صفحه شفافیت آوید

قاعده اصلی و زیرساختی ما در هرگونه تأمین مالی و سرمایه‌گذاری این است:

«سرمایه‌گذار در صورتی مستحق دریافت سود است که ریسک اقتصادی طرح را ولو به میزان اندکی بپذیرد.»

به عبارت دیگر سرمایه‌گذار نمی‌تواند در حالی که بابت اصل سرمایه خود تضمین دریافت می‌کند از سرمایه‌پذیر مطالبه سود نیز داشته باشد. اگر سرمایه‌پذیر اصل مال را به‌صورت مطلق تضمین کند، از نظر ما ماهیت قرارداد به «قرض» تغییر یافته و در نتیجه تنها مستحق دریافت اصل سرمایه خواهد بود و نه بیشتر.

به‌طور کلی در تمام طرح‌های سرمایه‌گذاری و مالی با دو دسته ریسک مواجه هستیم که ماهیت و نحوه پوشش هر کدام متفاوت است:

به‌طور کلی اکثر بسترهای جذب سرمایه از جمله سکوهای تأمین مالی جمعی (Crowdfunding)، با تضمین اصل و فرع وعده سود می‌دهند. در سوی دیگر طیف عملیات اقتصادی همواره با ریسک‌های پیش‌بینی‌شده و نشده‌ای همراه است که می‌تواند در دوره‌هایی منجر به سود زیاد یا حتی ضرر شود.

آوید هرچند وعده سود نمی‌دهد و اصل و فرع را تضمین نمی‌کند، اما با توجه به تعلقی که به حوزه تأمین مالی دارد، تنها گام کوچکی به سمت عملیات اقتصادی برداشته است. سرمایه‌گذاری از طریق آوید با وجود همه ریسک‌هایی که گفته شد به معنی ورود به دنیای پرتلاطم عملیات اقتصادی نیست. چراکه ما به‌جای ورود مستقیم به فعالیت‌های پرریسک و عملیاتی، سرمایه را در بخشی از پروژه که حاشیه امن محسوب می‌شود وارد می‌کنیم تا عملاً ریسک اصلی عملیات متوجه سرمایه‌گذار نباشد. بنابراین هرچند ریسک صفر نیست و وجود دارد اما میزان آن با ریسک یک کسب‌وکار یا فعالیت اقتصادی مستقیم بسیار متفاوت است. برای مثال، در قرارداد پیش‌خرید کالا سرمایه‌گذار کالا را با تخفیف خریده است و فروشنده موظف است کالا را چند ماه بعد تحویل دهد. اگر در زمان تحویل، قیمت کالا کاهش پیدا کند زیان کاهش قیمت متوجه سرمایه‌گذار خواهد بود. ناگفته پیداست که ریسک کاهش قیمت یک کالا در شرایط تورمی ناچیز است. پس به طور خلاصه درست است که در آوید اصل سرمایه و سود تضمین نمی‌شود اما این به معنی پذیرش ریسک زیاد نیست.